Warstwy mórz i oceanów

Warstwy mórz i oceanów

Czynniki środowiskowe mórz i oceanów, a także flora i fauna zmieniają się wraz z głębokością wody.

Geografia

Etykiety

morze, hydrosfera, pochłaniania światła, konsument, producent, rozkładu, plankton, alga, otwarte morze, wybrzeże, głębokie morze, Fauna i flora, zasolenie, ocean, woda morska, woda, natura, geografia

Powiązane treści

Sceny

Warstwy mórz i oceanów

  • strefa przybrzeżna - Wody szelfowe, nie głębsze niż 200 m.
  • otwarte morze - Górna warstwa mórz o głębokości 200 m, z dala od brzegu.
  • głębokie morze - Warstwa morza otwartego, na głębokości poniżej 200 m.
  • 100 m
  • 200 m
  • 500 m
  • 1000 m
  • 2000 m
  • 3000 m
  • 4 000 m
  • 5000 m

Flora i fauna mórz i oceanów

  • 100 m
  • 200 m
  • 500 m
  • 1000 m
  • 2000 m
  • 3000 m
  • 4 000 m
  • 5000 m

Właściwości fizyczne wody morskiej

  • 100 m
  • 200 m
  • 500 m
  • 1000 m
  • 2000 m
  • 3000 m
  • 4 000 m
  • 5000 m
  • 300
  • 400
  • 500
  • 600
  • 700
  • 800
  • nm
  • promieniowanie słoneczne
  • długość fali światła
  • ultrafiolet - Światło o długości fali 100-380 nm, może przenikać w głąb oceanu do głębokości 30 m.
  • fiolet - Światło o długości fali 380–420 nm, może przenikać w głąb oceanu do głębokości około 120 m.
  • niebieski - Światło o długości fali 420–490 nm, może przenikać w głąb oceanu na głębokość maksymalną do 1000 m.
  • zielony - Światło o długości fali 490–575 nm, może przenikać w głąb oceanu do głębokości około 150 m.
  • żółty - Światło o długości fali 575–585 nm, może przenikać w głąb oceanu do głębokości około 50 m.
  • pomarańczowy - Światło o długości fali 585–650 nm, może przenikać w głąb oceanu do głębokości 25-30 m.
  • czerwony - Światło o długości fali 650–760 nm, może przenikać w głąb oceanu do głębokości 5-15 m.

Pochłanianie światła

Na powierzchnię wody morskiej oddziałuje całe spektrum światła słonecznego. Woda pochłania światło, ale w zależności od długości fal świetlnych, pochłania je w różnym stopniu. Niewidoczne dla ludzkiego oka promienie podczerwone pochłaniane są już na głębokości 3 m, natomiast promieniowanie ultrafioletowe może przenikać na głębokość 30 m.

Falom światła widzialnego (o długości fali w zakresie 380-760 nanometrów), w zależności od ich długości, odpowiadają różne barwy. Absorbcja barwy w wodzie morskiej jest następująca: jako pierwszy pochłaniany jest kolor czerwony na głębokości 5-15 m. Kolor pomarańczowy absorbowany jest na głębokości 25-30 m, a żółty na około 50 m. Promienie o barwie zielonej i fioletowej mogą przedostać się na głębokość ponad 100 m. Najgłębiej przenika kolor niebieski, zazwyczaj na głębokość 200-300 m, a śladowo nawet na 1000 m. To dlatego widzimy wodę morską w kolorze niebieskim.

Światło jest niezbędne dla organizmów żywych, żyjących zarówno w płytkich wodach morskich, jak i na otwartym morzu. Organizmy te potrzebują energii świetlnej do fotosyntezy. Wraz ze zmniejszaniem się ilości światła roślinność morska przeprowadzająca fotosyntezę stopniowo zanika, co może też wpływać na występowanie fauny morskiej.

Temperatura

Temperatura mórz i oceanów i jej wahania są bardziej wyrównane niż wahania temperatur na lądzie. Sezonowe zmiany temperatury wód powierzchniowych można zaobserwować w strefie umiarkowanej; w strefie tropikalnej i polarnej temperatura morza jest względnie stała.

Warstwa wody, w której następuje szybki spadek temperatury wraz ze wzrostem głębokości, nazywana jest termokliną, czyli warstwą skoku termicznego.

W morzach tropikalnych warstwa termokliny jest stała i występuje na głębokości pomiędzy 100 a 500 m. W morzach strefy umiarkowanej termoklina zmienia się w zależności od pór roku. W morzach polarnych gwałtowne zmiany temperatury występują dość rzadko.
Temperatura wody poniżej termokliny normuje się na stałym niskim poziomie: na głębokości 2000 m woda morska ma równomiernie niską temperaturę, około 2-4 °C.

Na występowanie organizmów morskich mają również wpływ warunki termiczne. Gatunki wrażliwe na wahania temperatury, zamieszkują morza i oceany strefy tropikalnej, polarnej lub wody głębinowe. Gatunki zamieszkujące morza strefy umiarkowanej lub płytkie wody przybrzeżne są bardziej odporne na zmiany temperatury.

Ciśnienie

Ciśnienie hydrostatyczne jest spowodowane ciężarem cieczy. W cieczy ciśnienie działa we wszystkich kierunkach. Jego wielkość zależy od wysokości słupa cieczy i gęstości płynu. Wynika z tego, że im głębiej zanurzamy się w morzu, tym wyższe ciśnienie oddziałuje na nas. Jego wartość zwiększa się w wodzie co 10 metrów o 1 bar (100 kPa).

W stałej temperaturze, objętość gazu jest odwrotnie proporcjonalna do ciśnienia pod którym gaz się znajduje. Na przykład, jeżeli piłkę zanurzymy w morzu, to im głębiej będzie zanurzona, tym większe będzie działające na nią ciśnienie, i tym mniejsza będzie jej objętość.

Organizmy morskie poszukują strefy o optymalnym dla nich ciśnieniu. Różnice w ciśnieniu spowodowały, że wiele organizmów morskich, a w szczególności ssaki morskie oddychające płucami, jak foki, delfiny i wieloryby, rozwinęło zdolność przystosowania się do zmiennych warunków.

Zasolenie

Średnie zasolenie mórz wynosi 3,5%, czyli 1 litr wody zawiera 35 g soli mineralnych, głównie chlorku sodu.

Zasolenie oceanów świata jest mniej więcej stałe. Morza głębinowe są najbardziej jednolite, ich zasolenie wynosi 3,45-3,5%.

Zasolenie powierzchni oceanów jest również względnie stałe, i waha się pomiędzy 3,4-3,5%. Najbardziej równomiernie zasolonym oceanem jest Ocean Spokojny. Bardziej śródlądowy Ocean Atlantycki ma wyższe zasolenie w strefie subtropikalnej.
Na zasolenie mórz, poza strefami klimatycznymi, mają wpływ zmiany pór roku, dopływ słodkiej wody i położenie geograficzne.
Zasolenie cieplejszych mórz, o małym dopływie słodkiej wody i o słabych opadach atmosferycznych, jest dużo wyższe. Dlatego na przykład zawartość soli w Morzu Śródziemnym jest tak wysoka.

Zasolenie mórz zmienia się wraz z głębokością: może być podzielone na warstwy, podobnie jak strefy temperatur. Różnice temperatury i zasolenia odgrywają ważną rolę w generowaniu prądów oceanicznych.

Zasolenie wody morskiej ma istotne znaczenie dla organizmów morskich. Nagła zmiana w zasoleniu mórz i oceanów doprowadziłaby do dramatycznego spadku populacji organizmów morskich.

Animacja

  • strefa przybrzeżna - Wody szelfowe, nie głębsze niż 200 m.
  • otwarte morze - Górna warstwa mórz o głębokości 200 m, z dala od brzegu.
  • głębokie morze - Warstwa morza otwartego, na głębokości poniżej 200 m.
  • plankton - Zespół drobnych organizmów żywych unoszących się w wodzie, mających słabo rozwinięte narządy ruchu.
  • 0 m = 25 °C
  • 100 m = 23 °C
  • 200 m = 20 °C
  • 500 m = 15 °C
  • 1000 m = 5 °C
  • 2000 m = 3 °C - Temperatura prawie się nie zmienia poniżej tej głębokości.
  • 100 m 1000 kPa = 10 bar
  • 500 m 5000 kPa = 50 bar
  • 1000 m 10000 kPa = 100 bar
  • 5000 m 50000 kPa = 500 bar
  • 100 m
  • 200 m
  • 500 m
  • 1000 m
  • 2000 m
  • 3000 m
  • 4 000 m
  • 5000 m
  • 300
  • 400
  • 500
  • 600
  • 700
  • 800
  • nm
  • promieniowanie słoneczne
  • długość fali światła
  • ultrafiolet - Światło o długości fali 100-380 nm, może przenikać w głąb oceanu do głębokości 30 m.
  • fiolet - Światło o długości fali 380–420 nm, może przenikać w głąb oceanu do głębokości około 120 m.
  • niebieski - Światło o długości fali 420–490 nm, może przenikać w głąb oceanu na głębokość maksymalną do 1000 m.
  • zielony - Światło o długości fali 490–575 nm, może przenikać w głąb oceanu do głębokości około 150 m.
  • żółty - Światło o długości fali 575–585 nm, może przenikać w głąb oceanu do głębokości około 50 m.
  • pomarańczowy - Światło o długości fali 585–650 nm, może przenikać w głąb oceanu do głębokości 25-30 m.
  • czerwony - Światło o długości fali 650–760 nm, może przenikać w głąb oceanu do głębokości 5-15 m.

Narracja

Morza i Oceany stanowią 71% całej powierzchni Ziemi, tworząc tym samym największe skupisko życia na świecie. Czynniki środowiskowe mórz i oceanów zmieniają się zarówno w pionie, jak i w poziomie, dzieląc się na różne strefy, w związku z tym, życie przyrody morskiej jest również ukształtowane strefowo.
W morzach i oceanach można wyróżnić trzy strefy skupisk flory i fauny: strefa przybrzeżna, strefa otwartego morza i strefa głębinowa.

Strefa przybrzeżna znajduje się powyżej szelfu kontynentalnego, na głębokości do 200 metrów. Organizmy tu żyjące cechują się największym bogactwem gatunkowym spośród wszystkich środowisk życia w wodach. W tej strefie powstaje największa ilość materii organicznej, również dzięki rzekom wpływającym do morza, niosącym materiał bogaty w rozkładające się szczątki organiczne, będące pożywieniem dla wielu organizmów żywych. W strefie brzegowej, dzięki obecności światła, możliwa jest fotosynteza.

Strefa morza otwartego obejmuje naświetloną warstwę wody do głębokości 200 m od powierzchni, będącej daleko od brzegu. Światło również jest tu obecne, tak więc fotosynteza jest możliwa, jednak na otwartym morzu często brak wystarczającej ilości składników odżywczych, gdyż szczątki martwych organizmów opadają na dno. Dlatego życie na otwartym morzu jest znikome. W strefach bogatych w składniki odżywcze, jak wody przybrzeżne czy prądy oceaniczne, podstawę życia stanowi plankton. Plankton jest skupiskiem drobnych organizmów żywych unoszących się w wodzie, mających słabo rozwinięte narządy ruchu. Na obszarach, gdzie występuje obfitość planktonu, woda zabarwia się na kolor zielony.

Strefa głębinowa jest warstwą otwartego morza poniżej głębokości 200 m. Środowisko głębinowe jest mało zbadane. Ponieważ światło nie przenika poniżej 1000 m, jest tu całkowicie ciemno i dlatego brakuje tu również strefy producentów. Żyją tu tylko zwierzęta i bakterie, które karmią się materią organiczną, spadającą z górnych warstw.

Na występowanie życia morskiego mają również wpływ czynniki środowiskowe. Różne długości fal świetlnych są absorbowane na różnych głębokościach. Najgłębiej dociera światło niebieskie, które nie jest absorbowane w wodzie morskiej, dlatego widzimy ją w kolorze niebieskim. Światło jest niezbędne dla organizmów żywych wód płytkich i głębinowych. Żyjące tam rośliny potrzebują energii świetlnej do fotosyntezy. Im głębiej, tym światło staje się bardziej skąpe, i fotosynteza roślin stopniowo zanika, co wpływa na występowanie fauny morskiej.

Temperatura mórz i oceanów i jej wahania są bardziej wyrównane niż wahania temperatur na kontynentach. Temperatura wody stopniowo obniża się wraz ze wzrostem głębokości i normuje się na głębokości 2000 m, gdzie woda morska ma równomiernie niską temperaturę, około 2-4 °C.

Na występowanie organizmów morskich mają również wpływ warunki termiczne. Gatunki wrażliwe na wahania temperatury wody morskiej, zamieszkują morza i oceany strefy tropikalnej, polarnej lub wody głębinowe. Gatunki zamieszkujące morza strefy umiarkowanej lub płytkie wody przybrzeżnebardziej odporne na zmiany temperatury.

Im głębiej zanurzamy się w morzu, tym wyższe ciśnienie oddziałuje na nas.
W stałej temperaturze, objętość gazu jest odwrotnie proporcjonalna do ciśnienia pod którym gaz się znajduje. Na przykład, jeżeli piłkę zanurzymy w oceanie, to im głębiej będzie zanurzona, tym większe będzie działające na nią ciśnienie, i tym mniejsza będzie jej objętość.
Organizmy morskie poszukują strefy o optymalnym dla nich ciśnieniu. Różnice w ciśnieniu spowodowały, że wiele organizmów morskich, a w szczególności ssaki morskie, oddychające płucami, jak foki, delfiny i wieloryby, rozwinęło zdolność przystosowania się do zmiennych warunków.

Średnie zasolenie oceanów wynosi 3,5%, czyli 1 litr wody zawiera 35 g soli mineralnych, głównie chlorku sodu czyli soli kuchennej.
Najbardziej równomiernie zasolonym oceanem jest Ocean Spokojny. Bardziej śródlądowy Ocean Atlantycki ma wyższe zasolenie w strefie subtropikalnej.
Na zasolenie mórz, poza klimatem, mają wpływ zmiany pór roku, dopływ słodkiej wody i położenie geograficzne.
Zasolenie cieplejszych mórz, o małym dopływie słodkiej wody i o słabych opadach atmosferycznych, jest dużo wyższe. Dlatego na przykład zawartość soli w Morzu Śródziemnym jest tak wysoka.
Zasolenie wody morskiej ma istotne znaczenie dla organizmów żyjących w oceanie. Nagła zmiana w zasoleniu oceanów doprowadziłaby do dramatycznego spadku populacji organizmów morskich.

Powiązane treści

Kontynenty i oceany

Nasza Ziemia podzielona jest na kontynenty, które otaczają ze wszystkich stron oceany.

Morza i zatoki

Animacja prezentuje największe morza i zatoki morskie Ziemi.

Równanie Clapeyrona (stan gazu doskonałego)

Równanie stanu gazu doskonałego opisuje zależność ciśnienia, objętości i temperatury gazu doskonałego.

Żabnica

Ryba o dziwacznym wyglądzie do zdobycia łupu używa świetlistego wabika. Animacja prezentuje jego działanie.

Cyrkulacja wód (poziom średni)

Zasób wód naszej planety w wyniku parowania, skraplania, topnienia i zamarzania znajduje się ciągłej cyrkulacji.

Cyrkulacja wód (poziom podstawowy)

Zasoby wodne naszej Ziemi w wyniku ciągłego parowania, skraplania, topnienia i zamarzania są w stałej cyrkulacji.

Jak działa odkurzacz?

Wytwarzając próżnię odkurzacz zasysa powietrze pod wyższym ciśnieniem razem z zanieczyszczeniami.

Mapa dna morskiego

Na dnie morskim dobrze widać granice płyt tektonicznych.

Meduza

Meduzy są najstarszymi zwierzętami tkankowymi, przedstawicielami swobodnie pływających parzydełkowców.

Oceaniczny komin hydrotermalny

Ze szczelin w powierzchni planety, znajdujących się wzdłuż grzbietów śródooceanicznych wydostaje się ciepła (geotermalna) woda.

Odbicie światła i refrakcja

Promień światła załamuje się lub odbija na granicy dwóch ośrodków o różnych wskaźnikach załamania.

Odsalanie wody morskiej

Odsalanie jest metodą uzyskiwania wody pitnej z wody morskiej.

Okręt podwodny Ictineo II

Zbudowany przez Hiszpana Narcísa Monturiol okręt podwodny był prekursorską konstrukcją w historii podwodnej komunikacji morskiej.

Pływy morskie

Zjawisko pływów morskich powstało na skutek oddziaływania grawitacyjnego Księżyca.

Prądy morskie

Prądy morskie tworzą strumień wód oceanicznych, który w dużej mierze ma wpływ na klimat naszej Ziemi.

Woda (H₂O)

Bardzo trwały związek chemiczny wodoru i tlenu, niezbędny do życia. W przyrodzie występuje we wszystkich trzech stanach skupienia.

Port

W porcie powinna być zapewniona odpowiednia infrastruktura i usługi.

Sieci transportowe

Prezentacja głównych dróg i węzłów lądowych, wodnych i powietrznych.

Added to your cart.