Sterowiec Zeppelin, LZ 17 Sachsen (1913)

Sterowiec Zeppelin, LZ 17 Sachsen (1913)

Zeppelin to sterowiec o solidnym szkielecie.

Technika, zajęcia z gospodarstwa domowego

Etykiety

sterowiec, Sterowiec Sachsen, Sachsen, lotnictwo, transport pasażerski, wodór, ster, winda, przestrzeń pasażerska, gondoli silnika, wenflon, cywilny, wojsko, kupiec, technika

Powiązane treści

Sceny

Sterowiec Sachsen

Historia Zeppelina

Zeppelin to sterowiec o sztywnej konstrukcji szkieletowej. Jego nazwa pochodzi od niemieckiego konstruktora sterowców, hrabiego Ferdynanda von Zeppelin. Pierwszy statek powietrzny typu Zeppelin wzniósł się w powietrze w 1900 roku.
Nowa konstrukcja stała się popularna jeszcze przed I wojną światową. Głównie używano jej do celów cywilnych (transport pasażerski, usługi pocztowe). Później pojawiły się też Zeppeliny wojskowe (do celów rozpoznawczych i bombowych).
Cywilne Zeppeliny miały swój rozkwit po I wojnie światowej. W szczytowym okresie lat 30. XX w. wielkie niemieckie Zeppeliny (Graf Zeppelin i Hindenburg) już z łatwością przelatywały przez oceany.
Katastrofa sterowca Hindenburg w New Jersey w 1937 roku oznaczała koniec epoki sterowców. Zeppeliny zostały na nowo odkryte w latach dziewięćdziesiątych. Obecnie są wykorzystywane głównie do celów badań naukowych i podróży luksusowych.

Ferdinand von Zeppelin

Widok z góry

Kształt i właściwości Zeppelinu

Kształt pierwszych Zeppelinów przypominał długi walec ze stożkowatymi zakończeniami i płetwami na ogonie. Podczas I wojny światowej inżynierowie z firmy Schütte-Lanz Luftschiffbau opracowali nowy kształt w formie kropli łzy z płetwami krzyżowymi na ogonie, który wkrótce stał się dominującym kształtem zeppelina.
W dolnej części kadłuba utworzono stosunkowo niewielkie kabiny dla pasażerów i załogi. Z powodów aerodynamicznych (równomiernie rozłożony ładunek, mniejszy opór powietrza) pomieszczenia dla pasażerów i załogi, jak również transportowane ładunki rozmieszczano też w innych częściach wewnątrz sterowca. Na przodzie kadłuba, do jego dolnej części przymocowano gondolę, pełniącą funkcję "kabiny pilota", używaną przez załogę do manewrowania sterowcem, kontrolowania silników i do utrzymywania łączności.
Najważniejszą zaletą statków powietrznych typu Zeppelin była ich doskonała sterowność, duża ładowność i dalekosiężny zasięg. Zeppeliny w latach dwudziestych i trzydziestych miały długość 200-250 m i osiągały ok. 100 tys. m³ objętości, przy czym użytkowa ładowność wynosiła 50-60 ton, a pułap lotu wahał się między 7000-8000 m. Zasięg lotu osiągał już nawet 10 tysięcy kilometrów.

Budowa

  • kadłub
  • obudowa
  • ster boczny
  • ster wysokości
  • kabiny
  • gondole silnikowe
  • gondola

Budowa i napęd

Najważniejszą cechą konstrukcyjną Zeppelina był sztywny metalowy szkielet składający się z podłużnych dźwigarów i pierścieni. Umożliwiło to Zeppelinom zwiększenie ładowności i zamontowanie większej ilości mocniejszych silników niż w tradycyjnych statkach powietrznych o nie sztywnej konstrukcji.
Wewnątrz ramy znajdowało się kilka oddzielnych komór (balonów), rozmieszczonych obok siebie i napełnionych gazem wodorowym. Ważną rolę ze względu na bezpieczeństwo odgrywały tzw. zawory ciśnieniowe gazu, których zadaniem było usuwanie nadmiaru wodoru. Później wodór zamieniono na bardziej bezpieczny hel.
Napęd Zeppelinów zabezpieczały co najmniej cztery silniki, które już podczas I wojny światowej osiągały moc 260 KM każdy (np. 4 silniki typu Maybach o mocy 195 kW). Ówczesna maksymalna prędkość Zeppelinów osiągała 130 km/h.

Katastrofa Zeppelina

Przekrój

  • zbiorniki z gazem
  • konstrukcja metalowa
  • podpory z drutu

Powiązane treści

Sterowiec-Zeppelin, LZ 129 Hinderburg

Zeppelin to sterowiec o solidnym szkielecie.

Powstawanie cząsteczki wodoru

W cząsteczce wodoru atomy wodoru połączone są wiązaniami kowalencyjnymi.

Reakcja wodoru z tlenem

Mieszanina gazowa wodoru i tlenu jest mieszanką piorunującą, która podpalona wybucha.

Statek powietrzny (balon) braci Montgolfier (XVIII wiek)

Udany lot balonem francuskich braci również przyczynił się do podboju przestrzeni powietrznej.

Wodór (H₂)

Bezbarwny, bezwonny gaz o gęstości mniejszej od powietrza. Najpowszechniej występujący pierwiastek we Wszechświecie.

Helikopter Oszkára Asbotha (1928)

Wzniesienie się w powietrze pierwszego helikoptera konstrukcji Oskara Asbotha w 1928 roku było kamieniem milowym w historii lotnictwa.

Lotnia Otto Lilienthala

Niemiecki inżynier Otto Lilienthal w 1891 roku odbył swój pierwszy udany lot opracowanym przez siebie szybowcem o sklepionej powierzchni nośnej.

Samolot Wright Flyer I (1903)

Bracia Wright stworzyli pierwszą latającą maszynę, którą można było sterować, która posiadała napęd silnika i była cięższa od powietrza.

Samolot z napędem silnikowym Jana Adorjana (1910)

Jednym z kamieni milowych w (węgierskiej) historii lotnictwa było skonstruowanie samolotu pod nazwą Libelle (Ważka)

Airbus A 380 (2005)

Dwupokładowy, ogromny samolot pasażerski o szerokim kadłubie, posiada ponad pięćset miejsc siedzących.

Boening 747 (1969)

Jumbo Jet jest jednym z najsłynniejszych typów samolotu pasażerskiego.

Added to your cart.