Rozwój mechaniki nieba

Rozwój mechaniki nieba

Animacja przedstawia prace badawcze astronomów i fizyków, które miały wpływ na nasze postrzeganie wszechświata.

Fizyka

Etykiety

Kepler, Galileo Galilei, Niuton, Einstein, Kopernik, Tycho Brahe, Bruno, Giordano Bruno, astronom, fizyk, heliocentryczny, pogląd na świat, Układ Słoneczny, wszechświat, orbita eliptyczna, dzień, planeta, Księżyc, Jowisz, Droga Mleczna, inkwizycja, ogniskowa, nauki prawnicze, nieskończony, spalony na stosie, rachunek różniczkowy, grawitacja, Prawo obowiązujące, względność, teoria względności, czas, przestrzeń, prędkość światła, Mechanika, astronomia, astrofizyka, fizyka, naukowiec, obserwacja

Powiązane treści

Pytania

  • Które urządzenie mechaniczne używane jest do pomiaru jednolitego ruchu liniowego?
  • Księżyce której planety odkrył Galileusz?
  • Jakiego modelu świata nie popierał Galileusz?
  • Która z metod wprowadzonych przez Galileusza zrewolucjonizowała naukę?
  • Co to jest teoria?
  • Statek płynie po całkowicie gładkim morzu w linii prostej z jednolitą prędkością. Które twierdzenie NIE jest prawdziwe?
  • Dany obiekt naciska na podłoże z siłą 10 N. Z jaką siłą podłoże naciska na dany obiekt?
  • Co się stanie z ciałem poruszającym się w jednolitym ruchu liniowym, gdy nie działa na niego siła?
  • Dlaczego popchnięte na stole ciało zatrzyma się?
  • Dwa przedmioty w spoczynku, o różnej masie ciała - jeden lżejszy, drugi cięższy - są przyspieszane z taką samą siłą. Jakie jest przyspieszenie tych przedmiotów?
  • Dwa przedmioty w spoczynku - jeden o wadze 1 kg, drugi 10 kg - są przyspieszane z taką samą siłą. Jakie jest przyspieszenie tych przedmiotów?
  • Który z obiektów działa większą siłą grawitacji na drugi? Piłka na Ziemię czy Ziemia na piłkę?
  • Której metody matematycznej NIE opracował Newton?
  • Po jakiej orbicie krążą planety wokół Słońca?
  • Na którym odcinku orbity prędkość planet jest większa?
  • Czyje dane astronomiczne wykorzystał Ketler przy opracowaniu swojego prawa ruchu planet?
  • Ile praw ruchu planet opracował Ketler?
  • Co było najważniejszym krokiem Keplera?
  • Kto był asystentem Tychona Brahego?
  • Kto użył danych pomiarowych Tychona Brahego do opracowania praw ruchu planet?
  • Czym przede wszystkim zasłużył się Brahe dla rozwoju nauki?
  • Prawdą czy fałszem jest to stwierdzenie?\nWedług Brahe Ziemia krąży wokół Słońca.
  • W jaki sposób Brahe udowodnił, że niebo nie jest wieczne i niezmienne?
  • Co jest prawdą dotyczącą heliocentrycznego modelu świata?
  • Według Kopernika po jakiej orbicie krążą planety wokół Słońca?
  • Dlaczego Kopernik uporczywie obstawał przy idei orbit kołowych?
  • Co to jest Przewrót Kopernikański?
  • Kto oprócz Kopernika równiż opracował model heliocentryczny?
  • Jak umarł Giordano Bruno?
  • Dlaczego skazano Giordano Bruno na śmierć?
  • Co twierdził Giordano Bruno o gwiazdach?
  • Co twierdził Giordano Bruno o wielkości Wszechświata?
  • Czy prawdą jest to stwierdzenie?\nGiordano Bruno opracował swój model wszechświata przy pomocy metod matematycznych i dokładnych obserwacji.
  • Która z teorii NIE została sformułowana przez Einsteina?
  • Działanie której z sił wyjaśnia ogólna teoria względności?
  • Które z poniższych zjawisk NIE jest względne według szczególnej teorii względności?
  • Co się dzieje z szybko poruszającym się zegarem?
  • Czym ogólna teoria względności tłumaczy grawitację?
  • Co by się stało, gdybyśmy poruszali się z prędkością światła?
  • Jaką wartość prędkości światła (300 000 km/s) zmierzymy, jeśli będziemy poruszać się w kierunku źródła światła z połową prędkości światła?
  • Zegarek obserwatora poruszającego się względem Ziemi spowalnia. Jakie zmiany zaobserwuje obserwator na zegarkach znajdujących się na Ziemi?
  • W której dziedzinie nauki Ptolemeusz NIE miał wybitnych osiągnięć?
  • Które określenie najlepiej charakteryzuje światopogląd Ptolemeusza?
  • Co to jest epicykl?
  • Z którym miastem związana była działalność Ptolemeusza?
  • Do którego wieku obowiązywały astronomiczne teorie Ptolemeusza?

Sceny

Astronomowie, fizycy

  • Ptolemeusz
  • Mikołaj Kopernik
  • Tycho Brahe
  • Jan Kepler
  • Galileusz (Galileo Galilei)
  • Giordano Bruno
  • Isaac Newton
  • Albert Einstein

Twórczość Mikołaja Kopernika

Opracowanie teorii heliocentrycznej jako modelu astronomicznego wiąże się z imieniem Mikołaja Kopernika. W III wieku p.n.e. model heliocentryczny sformułował już grecki uczony, Arystarch. Jednak jego model nie rozpowszechnił się, a przyjęty został geocentryczny model Ptolemeusza​, który od II wieku n.e. stał się dominującą teorią astronomiczną.

Kopernik opracował własny model heliocentryczny, który opublikował w księdze wydanej w 1543 r. Model heliocentryczny prościej tłumaczy ruch ciał niebieskich niż model geocentryczny. Jednak Kopernik ze względów metafizycznych podtrzymywał tezę o "doskonałych" orbitach kolistych, co sprawiło, że jego model stał się niezwykle skomplikowany. Błąd ten skorygował później Jan Kepler, wprowadzając teorię orbit eliptycznych.

Znaczenie teorii Kopernika jest ogromne, gdyż to dzięki jego teorii Ziemia straciła swe uprzywilejowane miejsce jako centrum Wszechświata. Miało to zasadniczy wpływ na kształt filozofii i nauki. Ta zmiana światopoglądowa określana jest jako"przewrót kopernikański".

Twórczość Tychona Brahe

Tycho Brahe był duńskim uczonym, który zapisał się w historii nauki przede wszystkim dzięki dokładnym obserwacjom i pomiarom astronomicznym. W 1572 roku zaobserwował wybuch supernowej, co podważyło panujące w tamtej epoce przekonanie o wieczności i niezmienności nieba. Obliczając orbitę jednej z komet udowodnił, że komety nie są zjawiskami atmosferycznymi. Według jego obrazu świata planety krążą wokół Słońca, natomiast Ziemia nie jest planetą, ale nieruchomym centrum wszechświata. W 1600 roku, na rok przed śmiercią, jego asystentem został Jan Kepler, któremu Brahe przekazał wyniki swoich pomiarów. Niezwykle dokładny materiał obserwacyjny Tychona Brahe umożliwił Keplerowi odkrycie praw ruchu planet - tzw. trzech praw Keplera.

Twórczość Johannesa Keplera

Jan Kepler był niemieckim uczonym, który dokonał przelomu naukowego odkrywając prawa ruchu planet. Ze względów metafizycznych Kopernik w swojej teorii heliocentrycznej zakładał, że planety krążą po orbicie kolistej, co jednak nie zostało potwierdzone drogą obserwacji. Dlatego Kopernik opracował złożony system orbit kołowych - cykli i epicykli, w którym planeta porusza się po orbicie koła, środek orbity również porusza się po torze kolistym, i tak dalej. Model ten był bardzo skomplikowany, a w rzeczywistości założenie o orbitach kolistych nie było konieczne.

Ten błąd skorygował Kepler, który odrzucił "doskonały", "boski" ruch okrężny jako niepotrzebne założenie i, wybierając prostsze rozwiązanie, orzekł, że każda planeta Układu Słonecznego porusza się wokół Słońca po orbicie w kształcie elipsy, w której jednym z ognisk jest Słońce. Jest to pierwsze prawo Keplera.

Drugie prawo Keplera zakłada, że w pobliżu Słońca planeta porusza się szybciej niż daleko od Słońca, co oznacza, że w równych odstępach czasu promień wodzący planety, poprowadzony od Słońca, zakreśla równe pola.

Trzecie prawo Keplera opisuje czas obiegu planet krążących wokół Słońca w różnych odległościach: stosunek kwadratu okresu obiegu planety wokół Słońca do sześcianu wielkiej półosi jej orbity (czyli średniej odległości od Słońca) jest stały dla wszystkich planet w Układzie Słonecznym.

Kepler, opracowując trzy prawa ruchu planet, w dużej mierze wykorzystywał dokładne wyniki pomiarów Tychona Brahe.

Twórczość Galileusza

Włoski uczony, Galileusz, powszechnie uznawany jest za jednego z twórców współczesnej metodologii naukowej. Stworzył podstawy metody eksperymentalnej, która pozwalała na badanie zjawisk w kontrolowanych warunkach, w sposób systematyczny i powtarzalny. W trakcie naukowych badań formujemy hipotezy i sprawdzamy ich słuszność przy pomocy eksperymentów. Jeśli uda się nam udowodnić hipotezę, to staje się ona teorią.

Galileusz obserwował niebo za pomocą teleskopu i w 1610 roku odkrył cztery księżyce Jowisza. Nazywamy je księżycami Galileusza. Odkrył góry i kratery na Księżycu, badał plamy słoneczne i stwierdził, że Droga Mleczna składa się z gwiazd.

Głosił słuszność teorii heliocentrycznej Kopernika. Cieszył się poparciem wysokiej rangi dostojników kościelnych: jego zwolennikiem był papież Paweł V i obejmujący po nim stolicę papieską Urban VIII, który ustanowił dla Galileusza dożywotnią rentę. Galileusz nie spełnił życzenia papieża, aby nie wyrażał jednoznacznie swego poparcia dla modelu heliocentrycznego. W swoim dziele zatytułowanym "Dialogi" oficjalne stanowisko Kościoła włożył w usta półgłówka Simpliciusza. Inkwizycja uznała go winnym naruszenia papieskiego autorytetu, i dlatego zobowiązała go do wycofania doktryny i skazała na areszt domowy. Wbrew powszechnemu przekonaniu nigdy nie był więziony i torturowany, a papieskie dotacje wypłacane mu były również i po wyroku.

Galileusz osiągnął również znaczące wyniki w dziedzinie fizyki. Udowodnił, że obiekty spadają z tym samym przyspieszeniem, niezależnie od ich masy, jeśli nie weźmiemy pod uwagę oporu powietrza. Według zasady względności Galileusza, nie istnieje żaden mechaniczny eksperyment, który pozwoliłby określić różnicę pomiędzy obiektami poruszającymi się względem siebie ruchem jednostajnym prostoliniowym, co oznacza, że jest to ruch względny, dlatego też można stwierdzić, że pierwszy przedmiot przemieszcza się względem drugiego tak samo, jak drugi obiekt przemieszcza się względem pierwszego. Nie możemy również ustalić w żaden sposób, czy statek poruszający się po płaskim morzu jest całkowicie w stanie spoczynku, czy też porusza się ruchem jednostajnym liniowym. Formułując szczególną teorię względności, Einstein rozszerzył zasadę względności z praw mechaniki na wszystkie prawa fizyki.

Twórczość Giordano Bruno

Giordano Bruno był włoskim uczonym, który rozwinął model heliocentryczny Kopernika. Kopernik w centrum Wszechświata umieścił Słońce, a nie Ziemię. Giordano Bruno poszedł jeszcze dalej twierdząc, że Słońce nie jest centrum Wszechświata. Uważał gwiazdy za słońca, wokół którychrównież krążą planety, na których może istnieć życie. Według Bruna Wszechświat jest nieskończony. Oprócz kosmologii, Bruno zajmował się również filozofią i teologią, a nawet magią. Głosił poglądy panteistyczne: uważał, że istnieje jedność Boga i natury. Wierzył w reinkarnację, odrzucił doktrynę Trójcy świętej, a Jezusa uważał za czarownika, którego powieszono. Za herezję Inkwizycja skazała go na śmierć. Został spalony na stosie w 1600 roku.

Twórczość Isaaca Newtona

Isaac Newton, angielski uczony, który opracował zasady rachunku różniczkowego i całkowego, stworzył podstawy rachunku jako analizy matematycznej. Zajmował się optyką, badał naturę światła, wynalazł typ teleskopu, nazwanego jego imieniem, sformułował prawo grawitacji i stworzył podstawy mechaniki klasycznej.

Według pierwszej zasady dynamiki Newtona, jeśli na ciało nie działa żadna siła lub siły działające równoważą się, to ciało pozostaje w spoczynku lub porusza się ruchem jednostajnym prostoliniowym. Stanowiło to zerwanie z błędną teorią sięgającą czasów Arystotelesa, która głosiła, że do poruszania się ciała w ruch niezbędna jest siła. W rzeczywistości siła jest konieczna, ale nie do utrzymania jednostajnego ruchu ciała, tylko do zmiany jego stanu ruchu: przyspieszenie ciała swobodnie spadającego spowodowane jest siłą grawitacji, a siła tarcia powoduje wyhamowanie toczącego się ciała.

Druga zasada dynamiki Newtona głosi, że jeżeli na ciało działa siła, to porusza się ono ruchem jednostajnie przyspieszonym z przyspieszeniem wprost proporcjonalnym do tej siły i odwrotnie proporcjonalnym do masy ciała. Oznacza to, że trudniej jest zmienić stan ruchu cięższych obiektów: masa jest miarą bezwładności.

Trzecia zasada dynamiki Newtona to prawo akcji-reakcji. Zgodnie z tym prawem, dwa wzajemnie oddziałujące na siebie ciała będą oddziaływać na siebie siłą o takiej samej wartości i kierunku, lecz o przeciwnym zwrocie.

Zgodnie z prawem powszechnego ciążenia Newtona, dwa niezależne ciała przyciągają się wzajemnie. Siła grawitacji jest wprost proporcjonalna do iloczynu masy obiektów. Newton przyjął, że ta sama siła, czyli grawitacja, która działa na ziemskie obiekty, jest odpowiedzialna również za ruch planet. W ten sposób połączył mechanikę ziemi i nieba.

Na cześć Newtona jednostką miary siły w układzie SI jest niuton [N]. Do dzisiaj Newton jest uważany za jednego z najbardziej wpływowych fizyków i matematyków, a także za jednego z ojców współczesnej nauki.

Twórczość Alberta Einsteina

Albert Einstein, niemiecki naukowiec, był jednym z najwybitniejszych fizyków XX wieku. Opracował szczególną teorię względności, która zrewolucjonizowała nasz sposób pojmowania czasu i przestrzeni. Według tej teorii, prędkość światła dla każdego obserwatora jest stała, 300 000 km/s, niezależnie od tego, czy obserwator porusza się czy jest w stanie spoczynku w stosunku do źródła światła. Według szczególnej teorii względności, prędkość światła jest kosmiczną prędkością graniczną, której ciała ruchome nie mogą przekroczyć. Jeśli ciało zbliża się do prędkości światła, czas zwalnia, masa ciała wzrasta, a ciało staje się krótsze. Jeśli dwóch obserwatorów przemieszcza się względem siebie ruchem jednostajnym, każdy z nich może być uznany za znajdującego się w stanie spoczynku: ruch jest pojęciem względnym, w związku z tym, biorąc pod uwagę, że prędkość światła jest stała, możemy wywnioskować, że odległość, masa i czas są również pojęciami względnymi. Na przykład, w przypadku dwóch obserwatorów przemieszczających się względem siebie ruchem jednostajnym, obaj zauważą, że zegarek drugiego zwalnia. Te relatywistyczne efekty stają się znaczące tylko przy bardzo dużych prędkościach, przy prędkościach spotykanych w życiu codziennym efekty te są zazwyczaj znikome, jakkolwiek w technologii ich zastosowanie jest często konieczne. Konsekwencją szczególnej teorii względności jest znane równanie Einsteina E=mc², według którego masa i energia mogą być przekształcona jedna w drugą. Zasada ta jest stosowana w elektrowniach jądrowych i w bombach atomowych.

Ogólna teoria względności wyjaśnia zjawisko grawitacji. Zgodnie z teorią, ciała obdarzone masą zakrzywiają czasoprzestrzeń, a ta krzywizna przekształca trajektorię ciał poruszających się w polu grawitacyjnym.

Oprócz dwóch teorii względności Einstein miał wiele innych, ważnych osiągnięć naukowych: Analizując pojęcie ruchu Browna, potwierdził atomową strukturę materii, oraz poprzez wyjaśnienie efektu fotoelektrycznego, udowodnił cząsteczkową naturę światła i obecność fotonów, za co otrzymał Nagrodę Nobla.

Animacja

Twórczość Ptolemeusza

Życie i działalność Ptolemeusza przypada na I i II wiek n. e. Mieszkał w Egipcie, znajdującym się wówczas pod panowaniem Imperium Rzymskiego.
Jego działalność związana jest z Aleksandrią. Ten piszący po grecku wpływowy polihistor wsławił się uporządkowaniem starożytnej wiedzy astronomicznej. Równie istotne były jego dzieła w dziedzinie matematyki i geografii.
Poglądy Ptolemeusza w zakresie astronomii w kręgach uczonych uznawane były za prawdę aż do XVII wieku, Kościół zaś teorię świata Ptolemeusza, nazwaną później jego imieniem, ogłosił dogmatem.

Podstawą koncepcji geocentrycznego modelu świata Ptolemeusza był pozorny ruch ciał niebieskich, możliwy do zaobserwowania gołym okiem. W tym modelu kulista Ziemia stanowiła środek, wokół którego wszystkie inne ciała niebieskie krążyły ze stałą, ale różną od siebie prędkością, po orbitach w kształcie okręgu.
Model Ptolemeusza wykazywał poważne rozbieżności w stosunku do rzeczywistych pomiarów, dlatego uczony wprowadził w nim zmiany. Dana planeta porusza się po okręgu zwanym epicyklem, którego środek z kolei krąży po tzw. deferencie (mimośrodowym okręgu, orbicie dookołaziemskiej).
Tak zmodyfikowany model był już dużo dokładniejszy i dawał również odpowiedź na pytanie, dlaczego pozorne orbity planet zawierają czasami pętle. Jednak nadal nie dawał doskonałego opisu rzeczywistości. Dlatego, aby dokonać dokładnych oblicze ńastronom był zmuszony wprowadzać do koncepcji kolejne epicykle. W ten sposób jednak model stał się niezwykle skomplikowany. Problem ten został rozwiązany dopiero dużo później przez Kopernika i Keplera.

Narracja

Życie i działalność Ptolemeusza przypada na I i II wiek n. e. Mieszkał w Egipcie, znajdującym się wówczas pod panowaniem Imperium Rzymskiego. Ten piszący po grecku wpływowy polihistor wsławił się uporządkowaniem starożytnej wiedzy astronomicznej. Poglądy Ptolemeusza w zakresie astronomii w kręgach uczonych uznawane były za prawdę aż do XVII wieku, Kościół zaś teorię świata Ptolemeusza, nazwaną później jego imieniem, ogłosił dogmatem. Podstawą koncepcji geocentrycznego modelu świata Ptolemeusza był pozorny ruch ciał niebieskich, możliwy do zaobserwowania gołym okiem. W tym modelu kulista Ziemia stanowiła środek, wokół którego wszystkie inne ciała niebieskie krążyły ze stałą, ale różną od siebie prędkością, po orbitach w kształcie okręgu.

Mikołaj Kopernik był polskim astronomem, który opracował heliocentryczną teorię Wszechświata. W swojej teorii Kopernik pozbawił Ziemię jej uprzywilejowanego miejsca w centrum Wszechświata. Tym samym w zasadniczy sposób wpłynął na filozofię i naukę. Ta światopoglądowa zmiana nazwana została "przewrotem kopernikańskim".

Tycho Brahe był duńskim naukowcem, który zapisał się w historii nauki przede wszystkim dzięki dokładnym obserwacjom i pomiarom astronomicznym. Na swego asystenta przyjął Jana Keplera, któremu przekazał wyniki swych pomiarów. Niezwykle dokładne obserwacje astronomiczne Tychona Brahe dostarczyły Keplerowi danych, na podstawie których sformułował trzy prawa ruchu planetarnego - tzw. trzy prawa Keplera.

Jan Kepler był niemieckim naukowcem, którego opis ruchu ciał niebieskich stał się przełomem naukowym. Ze względów metafizycznych, Kopernik w swojej teorii heliocentrycznej zakładał, że planety krążą po orbicie kolistej. Było to jednakże założenie trudne do udowodnienia metodą obserwacji. Kepler natomiast stwierdził, że każda planeta Układu Słonecznego porusza się wokół Słońca po orbicie w kształcie elipsy, a nie koła. Dzięki temu teoria heliocentryczna stała się dużo prostsza. Kepler, opracowując trzy prawa ruchu planet, w dużej mierze wykorzystywał dokładne wyniki pomiarów Tychona Brahe.

Giordano Bruno był włoskim uczonym, który głosił, że Słońce nie jest środkiem Wszechświata, i że gwiazdy są również słońcami, wokół których krążą planety, na których może istnieć życie. Oprócz kosmologii, Bruno zajmował się również teologią i magią. Inkwizycja skazała go na śmierć za herezję i został spalony na stosie w 1600 roku.

Galileusz, włoski uczony, który jest uważany za jednego z założycieli współczesnej metodologii naukowej. Stworzył podwaliny metody eksperymentalnej, która pozwala na badanie zjawisk w kontrolowanych warunkach, w sposób systematyczny i powtarzalny. Głosił słuszność teorii heliocentrycznej Kopernika. Udowodnił, że obiekty spadają z tym samym przyspieszeniem, niezależnie od ich masy, jeśli nie weźmiemy pod uwagę oporu powietrza. Sformułował zasadę względności Galileusza, którą Einstein rozszerzył w szczególnej teorii względności z praw mechaniki na wszystkie prawa fizyki.

Isaac Newton, angielski naukowiec, który przyczynił się do rozwoju rachunku różniczkowego i całkowego. Zajmował się optyką, zbadał naturę światła, stworzył rodzaj teleskopu nazwanego jego imieniem, sformułował prawo grawitacji i stworzył podstawy mechaniki klasycznej. Newton doszedł do wniosku, że istnieje związek między ruchem ciała a działającymi na nie siłami, tzn. jeśli na ciało nie działa żadna siła lub siły działające równoważą się, to ciało pozostaje w spoczynku lub porusza się ruchem jednostajnym prostoliniowym. Było to zerwanie z błędną teorią z czasów Arystotelesa. Jako pierwszy wykazał, że ta sama siła, grawitacja, powoduje ruch planet, który wpływa na ruch ciał na Ziemi. W ten sposób zjednoczył mechanikę nieba i ziemi. Newton jest uważany za jednego z najbardziej wpływowych fizyków i matematyków, a także za jednego z ojców współczesnej nauki.

Albert Einstein, niemiecki naukowiec, był jednym z największych fizyków XX wieku. Opracował szczególną teorię względności, która zrewolucjonizowała nasze pojęcia czasu i przestrzeni. Według słynnego równania E = mc², masa i energia może być przekształcona jedna w drugą. Zasada ta jest stosowana w elektrowniach jądrowych i w bombach atomowych. Ogólna teoria względności wyjaśnia zjawisko grawitacji. Zgodnie z teorią, siła grawitacji wynika z lokalnej geometrii czasoprzestrzeni, a to przekształca krzywizny trajektorii pola grawitacyjnego ciał w ruchu. Einstein, analizując ruch Browna, potwierdził atomową strukturę materii, oraz poprzez wyjaśnienie efektu fotoelektrycznego, zademonstrował cząsteczkową naturę światła i obecność fotonów, za co otrzymał Nagrodę Nobla.

Powiązane treści

Fizycy, którzy zmienili świat

Działalność tych wybitnych naukowców miała olbrzymi wpływ na rozwój fizyki.

Prawa Keplera

Johannes Kepler sformułował trzy ważne prawa dotyczące ruchu planet.

Rozwój teorii modelu atomu

Poglądy na temat struktury atomu, przegląd głównych teorii od starożytności aż do dnia dzisiejszego.

Układ Słoneczny, orbity planet

Wokół Słońca, po eliptycznych orbitach, krąży osiem planet.

Ciekawostki geograficzne - Astronomia

Ta animacja przedstawia kilka ciekawych faktów dotyczących naszego Układu Słonecznego.

Droga Mleczna

Nasza Galaktyka ma średnicę 100 000 lat świetlnych, znajduje się w niej ponad 100 miliardów gwiazd, a jedną z nich jest Słońce.

Fale grawitacyjne (LIGO)

Fale grawitacyjne to zmarszczki w czasoprzestrzeni, których źródłem jest ciało o ogromnej masie poruszające się z dużym przyspieszeniem.

Kosmiczny Teleskop Keplera

Za pomocą Teleskopu kosmicznego Keplera NASA poszukuje nadających się do zamieszkania, ziemiopodobnych planet, poza naszym Układem Słonecznym.

Laboratorium Marii Curie

Maria Curie jako jedyna dostała Nagrodę Nobla w dwóch różnych dziedzinach nauki, stając się prawdopodobnie najbardziej znaną kobietą w historii nauki.

Wahadło torsyjne

Wielkość momentu siły mierzona jest poprzez skręcenie drutu wahadła.

Warsztat Galileusza

Dorobek naukowy Galileusza przyczynił się w dużej mierze do rozwoju fizyki i astronomii.

Zasady dynamiki

Animacja prezentuje oddziaływanie sił na pojazd poruszający się na kołach i na płozach.

Zasady dynamiki (prawa ruchu) Newtona

Animacja pokazuje trzy zasady dynamiki Sir Isaac Newtona, które zrewolucjonizowały mechanikę klasyczną.

Kosmiczny Teleskop Hubble’a

Warunki atmosferyczne nie mają wpływu na działanie kosmicznego teleskopu Hubble'a.

Lot w kosmos Jurija Gagarina (1961 r.)

Jurij Gagarin został pierwszym człowiekiem w przestrzeni kosmicznej, który 12 kwietnia 1961 roku z sowieckiego Bajkonuru wyruszył w lot po orbicie...

Misja Dawn („Świt”)

Badania Ceres i Westy pomogą nam dowiedzieć się więcej na temat wczesnej epoki Układu Słonecznego, oraz jak formowały się planety skalne.

Misja sondy kosmicznej New Horizons

Sonda New Horizons została wyniesiona w przestrzeń kosmiczną w 2006 roku, w celu zbadania Plutona i Pasa Kuipera.

Sondy kosmiczne Voyager

Sondy kosmiczne Voyager opuściły Układ Słoneczny. Dokonują one badań i niosą ze sobą komunikat od ludzkości.

Teleskopy optyczne

Animacja prezentuje główne teleskopy soczewkowe i zwierciadlane, stosowane w astronomii.

Badania Marsa

Badania struktury Marsa i ewentualnych śladów życia dokonywane jest przy pomocy sond kosmicznych i łazików marsjańskich.

Bomba atomowa (1945)

Bomba atomowa jest jedną z najbardziej niszczycielskich broni w czasach ludzkości.

Elektrownia jądrowa

Około 40% energii elektrycznej produkowanej w naszym kraju wytwarzane jest w elektrowni jądrowej w Paks.

Jowisz

Jowisz jest największą planetą Układu Słonecznego, jego masa jest dwa i pół raza większa niż masa innch planet razem wziętych.

Krzywa wieża (Piza, XIV w.)

Średniowieczna dzwonnica katedry w Pizie jest najbardziej znaną krzywą wieżą na świecie.

Nasi astronomiczni sąsiedzi

Prezentacja pobliskich planet, gwiazd i galaktyk w naszym Układzie Słonecznym.

Nieważkość

Statek kosmiczny podczas orbitowania znajduje się w stanie nieważkości.

Obserwatorium

Obserwatoria astronomiczne często są budowane na wysokich wzniesieniach w celu wyeliminowania zakłóceń atmosferycznych.

Reaktor fuzyjny

Przyjazna środowisku fuzja jądrowa będzie służyła jako źródło praktycznie nieograniczonej energii.

Rodzaje gwiazd

Proces ewolucji gwiazd na przykładzie gwiazd o średniej i dużej masie.

Rodzaje sztucznych satelit

Krążące wokół Ziemi sztuczne ciała niebieskie służą zarówno celom cywilnym jak i celom wojskowym.

Sputnik-1 (1957)

Pierwszym statkiem kosmicznym, który wystrzelono z Ziemi w przestrzeń kosmiczną, był satelita konstrukcji radzieckiej (październik, 1957 r.).

Wahadłowiec kosmiczny

Wahadłowce były najczęściej używanymi przez NASA załogowymi pojazdami kosmicznymi wielokrotnego użytku.

Lądownie na Księżycu, 20 lipca 1969 roku

Jednym z członków załogi statku Apollo-11 był Neil Armstron, który jako pierwszy człowiek stanął na powierzchni Księżyca.

Międzynarodowa Stacja Kosmiczna

Stacja kosmiczna, wybudowana przy współudziale 16 państw, zapewnia stałą obecność człowieka w kosmosie.

Added to your cart.